Bu konuda anlatılmak istenen bizi kurtuluşa götürecek olan kitabı elimize alıp rahatlıkla okuyabileceğimizdir. Okumadan önce isteyen ellerini, isteyen yüzünü yıkayabilir ya da abdest alabilir. Burada abdestli dokunmanın kesinlikle şart olarak dayatılması eleştirilmektedir.
Zorlaştırılan dinde Kur’an-ı Kerim’e dokunulacağı zaman mutlaka abdest alınması gerekmektedir. Bunu da saygı, hürmet maksadıyla söylerler fakat içinde ne yazıldığı ne anlatıldığı hürmetten önemli değildir genellikle.
Vakıa Suresinin 79.Ayetinde temizlerden(tertemiz, arınmış) “ona temizlerden başkası dokunamaz” kısmını kelimeye benzer şekilde temizlenenler olarak ele alıp mezhepler ve uydurma hadisler üzerinden abdest anlamında yorumlamışlardır. Abdest sadece namaz kılınacağı zaman veya özel hallerde yapılması gereken bir temizlenmedir ve Maide Suresi 6.Ayet’te abdest alma ve diğer hallerdeki temizlenme usulleri belirtilmiştir.
Hâlbuki yine Kur’an’da Vakıa Suresini 75-81.ayetlerle bir bütün olarak ele aldığımızda “Yo, hayır, yıldızların yerlerine yemin ederim ki, bilirseniz bu büyük bir yemindir. O elbette şerefli bir Kur’ andır. Korunmuş bir kitapta. Ona temizlerden başkası dokunamaz. O, âlemlerin rabbinden indirilmiştir. Şimdi siz bu sözü mü küçümsüyorsunuz?” denilmektedir. Buradaki 75-81.Ayetleri bütün olarak değerlendirelim;
Cebrail onu Levh-i Mahfuz’dan peygamberin kalbine indirirken, hiçbir şeytan, cinlerden kötü olanları ve cinlerden olanlar ona bir şey karıştıramaz ve ondan bir şey eksiltemez. Çünkü ona, tertemiz meleklerden başkası dokunamaz! sonucunu ve bir düşünceye göre de “korunmuş bir kitapta” yani Levh-i Mahfuz’da olduğundan oraya sadece melek olan bir varlığın dokunabileceği sonucu çıkmaktadır.
Sonucu iyi anlamak için şimdi tümevarım yapalım;
75.Ayette “Yo, hayır” ile başlaması “iş onların sandığı gibi değil” manasında [Kaynak] olup dönemin cahil insanlarının düşündüklerinin yanlış olduğunu ispatlamak için yıldızların konumlarına ve hareketlerine yemin etmiştir Allah. Çünkü dönemin cahil toplumu “Cinden şeytanların büyücülere, kâhinlere, şairlere ilham verdiğini gökten haber çalıp, onlara bildirdiklerini sanıyorlardı. Kur’an’ın da cinler tarafından peygambere öğretildiğini iddia edip ona büyücü, kâhin, mecnun/cinlenmiş diyorlardı. Çünkü onlara göre bu kişilerin hepsi cinlerin ilişki kurduğu kimselerdi. Allah bunlara ayetlerle cevap vermiş; Kur’an’ın korunmuş bir Kitapta muhafaza edilen, tertemiz bir melek vasıtasıyla tertemiz bir peygambere indirilmiş şerefli bir kitap olduğunu, ona şeytanların dokunamayacağını açıklamıştır.”[Kaynak]
Ayrıca Zâriyat Suresi 7.Ayet ve 8.Ayette’te de aynı durumdan bahsedilir. Yine Allah peygambere atılan iftiralara karşı gök yüzüne,semâya yemin etmektedir;
“Yörüngelere sahip olan göğe yemin olsun ki, şüphesiz siz çelişkili sözler söylüyorsunuz”
(Bayraktar Bayraklı meâli-Zâriyat/7-8.Ayet)
“Yollara sahip göğe andolsun ki, muhakkak siz, peygamber hakkında çelişkili sözler söylüyorsunuz”
(Diyanet İşleri Meali Yeni/7-8.Ayet)
Fakat şeytanlar bizzat müdahale edemedikleri, dokunamadıkları ve Kıyamete kadar korunmakta olan Kur’an-ı Kerim’in apaçık anlamı anlaşılmasın, günün herhangi bir saatinde merak edilen bir konu üzerine ele alınıp bakılmasın, kolaylıkla ulaşılıp okunmasın diye dolaylı yoldan uydurma din kuralları ile abdestsiz şekilde Kur’an’a dokunulmaması gerektiği yalanını yaygınlaştırmışlardır. Hatta anlamından ve okunabilirliğinden ziyade evlerin, odaların duvarlarına asılı koruyucu nesne konumu haline bile getirilmektedir.
Birbirini destekleyen ayetlerin eşliğinde Kur’an’a abdestsiz dokunabilmenin ne kadar normal olduğunu, abdestsiz dokununca psikolojik bir eksiklik hissetmememiz gerektiği sonucuna varıyoruz.
Kaynakça
2- Abdurrahman Çetin / Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 1993